We zijn er. Een mijlpaal. De nacht van 12 op 13 mei (Moederdag) hebben we boven doorgebracht. Maar laat me meteen zeggen: Makkelijk was het niet. Het begon in de nacht. Nu is één van mijn persoonlijke voorkeursactiviteiten gedurende de nacht slapen. En dat kwam er niet van. Martijn had al twee weken gezeurd wanneer hij nou eindelijk boven mocht slapen, en vanacht was het zover, maar hij heeft er niet van genoten. Om 2 uur, werd hij wakker en hij was bang. Eigenlijk heeft hij tot 5 uur lopen spoken. Lampje aan - lampje uit. Uit bed - in bed. Praten tegen Robin. Monique wakker maken etc. Er was geen land mee te bezeilen. Wat een drama! En tot overmaat van ramp werd Monique om 5:55 wakker. Om vervolgens meteen als een dezetene de jongens wakker te maken, het was tenslotte Moederdag, en ze was even vergeten te kijken hoe laat het uiteindelijk was. Dus heel erg genoten van onze eerste nacht boven, hebben we niet.
Eigenlijk was zaterdag een dag met wat tegenslagen. We waren erg bezig met de slaapkamers naar boven te verhuizen. Maar de werkweek hiervoor was druk geweest en we hadden eigenlijk niet goed voorbereid. Het begon al met het leeg laten lopen van het waterbed. Dat ging mis. Ik dacht een goede aansluiting op de slang te hebben, maar nee, dat was het niet. Hierdoor ging het lekken, niet zo heel erg, maar wel lastig. Een geluk bij een ongeluk was dat we nu zagen dat de beschermhoes (die een natte slaapkamer moet voorkomen in geval van een lek in het waterbed) lek was. Hierdoor werd als snel duidelijk dat we niet in het waterbed zouden gaan slapen, want wat we zeker niet moeten hebben is water op de vloer in dit huis.
Maar het leeg laten lopen van het bed ging niet. Er bleef veel water in de zak zitten waardoor het onhandelbaar was. Deels door de druk om de verhuizing te laten plaatsvinden hebben we toch geprobeerd om de zak op te vouwen, maar daardoor is het stabilisatiematras verschoven! Chips! Maargoed de rest van het bed (de ombouw ed) hebben we naar bovengebracht en daar weer geassembleerd. We hebben ons luchtmatras opgeblazen en daar op geslapen.
Een andere onvermijdbare klus was het verplaatsen van het wasbakje van beneden naar boven. Op zich was dat niet heel erg ingewikkeld, maar dat gefriemel met dat sanitair blijft tijdrovend. Ik had wat onderdelen niet, dus heen-en-weer naar de Gamma (2 keer) en uiteindelijk had ik de afvoer verkeerd gelijmd. Om 21:00 was ik klaar, we hadden boven water, maar geen afvoer, en een bed, maar geen waterbed.
Maar toen ik 's avonds naar bed ging, moe en niet zo voldaan, heb ik de zolder nog even goed op me laten inwerken. In het gedimde licht was het een prachtig gezicht! De balken staken strak af tegen de wanden, en het lijnenspel van de balken was indrukwekkend. De plek waarop we lagen was het vroegere trapgat. de Balken waar ik nu op keek, heeft Carolien stuk voor stuk geschuurd en gelakt. De rachels, de gipsplaten, de isolatie, het behangen het schilderen, wat een boel werk was er in gaan zitten. En nu lagen we tóch in ons slaapkamertje! Het kan alleen maar beter worden...
In de rest van de afgelopen week hebben we niet zo heel veel gedaan. Maar wel oud-grenen balken gekocht voor de wastafelplank. Die zien er zeer strak uit. Volgend weeknd gaan we die eens verwerken.