Deze week heeft Carolien meters gemaakt met het deurbeslag. We hebben de knoop doorgehakt en de bestelling gedaan voor mooi klassieke deurkrukken, raamhendels en 'Bezet <-> Vrij' beslag.
En het weekend stond in het teken van de WC en keuken. Eerst maar de WC. Daar heb ik, met veel hoofdbrekens, de urinoir geplaatst. Wat een geklungel. Het probleem van dit type urinoir is dat het een inbouw systeem is. Normaliter zou je je aanvoer en afvoer van de urinoir zodanig plaatsen in het frame dat je de urinoir, net als bij een WC-pot, in de aan- en afvoer drukken. Niets daarvan. Voor de afvoer zat er in het frame een keurige metalen plaat, waar het waterslot inpaste, en daarmee ook de afvoer. Maar de aanvoer was een heel ander verhaal. Ik verbaasde me over de relatief simpele constructie van de invoer. Het was een soort rubberen plug die ik op een haakse bocht messing moest drukken en dát geheel in het keramiek. Maar het bleef er een beetje uitzien als een gammele bevestiging. Ik begrijp dat er op dit gedeelte geen waterdruk staat, maar of het jarenlang waterdicht blijft, betwijfel ik. De grote uitdaging was om die gammele plugconstructie op mijn keramiek aan te sluiten. Nogmaals, normaliter zou je een bevestiging in het frame verwachten maar die was er niet. Hierdoor zou ik zelf afstanden en dieptes moeten berekenen, en dan de toevoer zo moeten plaatsen dat het in één keer paste. Ik zag dat niet zitten. Ik ben andersom te werk gegaan. Ik heb op het keramiek een stuk hardhout gelijmd en daar de aanvoer (een flex-slang) bevestigd. Zo wist ik zeker dat dit gedeelte in ieder geval goed zat. Bij de bevestiging van het keramiek aan het frame kon ik nu zeker zijn dat de aanvoer niet zou verschuiven. Maar dat gaf me wel een volgende uitdaging: Hoe most ik nou het keramiek bevestigen met de aanvoer al bevestigd. Een gepruts. Maar uiteindelijk wel gelukt. Het aanvoerslangetje moest aangesloten worden om het mechaniek dat de doorspoeling verzorgt. Dat is een apparaatje die de hoeveelheid en de tijd dat het water stroom regelt. Je sluit hier de waterleiding op aan, en de uitvoer wordt het flexslangetje naar het keramiek. De lengte van het flexslangetje bepaald eigenlijk de maximale hoogte van je doorspoelknop. Maar, uiteraard, wouden wij de knop op een hoogte hebben dat lastig was te monteren voor de flexslag. Gelukkig was de hoogte niet hoger dan de lengte maar nét effies iets lager. Dan is flex ook eigenlijk geen flex. Je kan beter 10 cm lager zitten, dat komt er een mooie kromme in de slang, maar nét 3 cm korter geeft allemaal spanningen in de slang en daardoor in het kastje waar het mechaniek inzat. Daar kwam nog bij dat de aanvoer van water (unicore) ook wel wat mechanische spanning oplevert, ondanks goed uitmeten en vastzetten.
Maar goed, het zit, het werkt, en, voor zover ik heb kunnen nagaan, lekt niet. Daarna ben ik de WC gaan monteren. Dat was een makkie in vergelijk met de urinoir. De laatste klus voor de zaterdag was het plaatsen van de gipsplaten voor de koof. Ik kan de hele ombouw van de urinoir nog niet verder afwerken omdat ik me eerst gerust wil stellen dat alles werkt en met name waterdicht is.
Op zondag stond op het programma het verwijderen van de eterniet platen in de keuken. Vanaf vandaag zal nagenoeg alles in het kader staan van de Grote Muurweghaal Actie, die inmiddels al over 4 weken gaat plaatsvinden. De platen moeten weg omdat Ton volgende week komt om de oude elektraleidingen die door de gang lopen verwiderd moeten worden om zo vrij baan te hebben voor de werkzaamheden in de gang. Hiertoe moet TOn een (tijdelijke) oplossing maken en een verdeeldoos maken in de keuken. Maar ik wil niet dat daar door de eterniet-platen heen geboord en gehakt gaat worden. Dus met alle voorzichtigheids en beschermingsmiddelen hebben Car en ik elke plaat verwijderd. Deze week worden die opgehaald. Maar wat een klus! De vorige bewoners hadden eerst de platen geplaatst en toen de keuken daaromheen gebouwd. Om 22:00 waren we pas klaar. Afijn, 'klaar', da's een vreemd begrip in Huizevanderwal, want uiteraard zijn er nog twee of drie plaatjes waar we niet bij konden. Maar de grootste hoeveelheid is weg. En dat is een grote opluchting. Maar inmiddels is het wel al de 4-de of 5-de keer dat we alles in de keuken van de kant af hebben moeten halen om het later weer terug te zetten met de wetenschap dat we het over een paar weken/maanden wéér van de muur moeten halen......